ساعت کاری از 9 صبح تا 5 بعد از ظهر
تهران_ جنت آباد جنوبی
021-22-35-3570
ساعت کاری از 9 صبح تا 5 بعد از ظهر
02122353570
تهران جنت آباد جنوبی
جستجو

ژنژیویت چیست و چه تفاوتی با پری ایمپلنتیت دارد

ژنژیویت چیست و چه تفاوتی با پری ایمپلنتیت دارد

ژنژیویت و پری‌ایمپلنتیت دو نوع التهاب مختلف در دندان‌ها و بافت‌های اطراف آنها هستند. این دو بیماری علایم و تاثیرات مختلفی بر فرد دارند. در ادامه تفاوت‌های اصلی بین این دو بیماری را مرور می‌کنیم:

تفاوت بیماری ژنژیویت با بیماری پری ایمپلنتیت

  1. محل رخ دادن:

    • ژنژیویت: این التهاب معمولاً در لثه‌های اطراف دندان‌ها رخ می‌دهد و ممکن است به صورت تاجی (بالا و پایین دندان) یا از کنار دندان‌ها شروع شود.
    • پری‌ایمپلنتیت: این نوع التهاب در افرادی رخ می‌دهد که ایمپلنت‌های دندانی دارند. به عبارت دیگر، این التهاب در اطراف ایمپلنت‌ها رخ می‌دهد.
  2. علائم:

    • ژنژیویت: علائم اصلی ژنژیویت شامل قرمزی، تورم، خونریزی لثه‌ها، و در بعضی موارد درد لثه‌ها می‌شوند.
    • پری‌ایمپلنتیت: این نوع التهاب شامل علائم مانند تورم، قرمزی، خونریزی، درد، و اگر درمان نشود، ممکن است باعث تخریب بافت اطراف ایمپلنت شود و به از دست دادن ایمپلنت منجر شود. در این مواقع شاید نیاز باشد که ایمپلنت های خود را بردارید.
روش های برداشتن ایمپلنت های دندانی
  1. علل:

    • ژنژیویت: ژنژیویت اغلب ناشی از تراکم پلاک دندانی و نادرستی در دندان‌های طبیعی است.
    • پری‌ایمپلنتیت: پری‌ایمپلنتیت اغلب به دلیل تراکم پلاک دندانی و عدم مراقبت مناسب از دندان‌های ایمپلنتی بوجود می‌آید.
چگونه از ایمپلنت های دندانی خود مراقبت کنیم؟
  1. پیامد:

    • ژنژیویت: ژنژیویت اگر به موقع درمان نشود، ممکن است به یک نوع شدیدتر از التهاب لثه به نام “پریودنتیت” تبدیل شود که با تخریب بافت لثه و استخوانی اطراف دندان‌ها همراه است.
    • پری‌ایمپلنتیت: اگر پری‌ایمپلنتیت به موقع درمان نشود، می‌تواند به تخریب بافت‌های اطراف ایمپلنت و از دست دادن ایمپلنت منجر شود.

در هر دو مورد، اگر علائم الالهام‌آوری کننده‌ای وجود داشته باشد یا به تشخیص و درمان نیاز دارید، بهتر است به دندان‌پزشک مراجعه کنید تا درمان مناسب و به موقع انجام شود و مشکلات بیشتری جلوگیری شود. همچنین، به مراقبت منظم از دندان‌های طبیعی و ایمپلنت‌ها توجه کافی داشته باشید تا از ایجاد این نوع التهاب‌ها جلوگیری کنید.

درمان ژنژیویت بارداری

درمان ژنژیویت بارداری (یا جلوگیری از آن) بسیار مهم است زیرا التهاب‌های لثه می‌توانند در دوران بارداری تغییراتی در سلامت دهان و ارتباط با سلامت کلی بدن ایجاد کنند. درمان ژنژیویت بارداری بهتر است تحت نظر دندان‌پزشک خود انجام شود. در ادامه چند نکته برای درمان و پیشگیری از ژنژیویت بارداری آورده شده است:

  1. بهداشت دهان:
    • شما باید دندان‌ها و لثه‌های خود را دقیقاً و به طور منظم تمیز کنید. برای این کار از مسواک با سر نرم و مراهم دندان‌پزشکی توصیه می‌شود.
    • استفاده از نخ دندانی برای تمیز کردن مکملی موثر به حساب می‌آید. این کار باعث حذف پلاک دندانی و ذرات غذایی می‌شود که به التهاب لثه منجر می‌شوند.
  2. مراقبت‌های دندان‌پزشکی:
    • با دندان‌پزشک خود برنامه‌ریزی برای مراجعات منظم دندان‌پزشکی داشته باشید. دندان‌پزشک می‌تواند تراکم پلاک دندانی را کنترل کرده و اقدام به تمیز کردن عمیق دندان‌ها انجام دهد.
    • اگر مشکلی در دهان خود مشاهده کردید (مانند خونریزی لثه یا درد)، باید به دندان‌پزشک خود اعلام کنید تا تشخیص دقیقی از وضعیت دهان شما بگیرد.
  3. تغذیه مناسب:
    • تغذیه سالم و متنوع می‌تواند به بهبود سلامت لثه‌ها کمک کند. مصرف مقدار کافی ویتامین C و دیگر مواد مغذی مهم نیز توصیه می‌شود.
  4. کنترل استرس:
    • استرس می‌تواند به عواملی مانند ژنژیویت بارداری افزوده شود. تمرینات استرس مانند یوگا یا روش‌های تنفس عمیق می‌توانند به کاهش استرس کمک کنند.
  5. پیگیری:
    • باید همیشه تغییرات و علائم مرتبط با سلامت دهان خود را پیگیری کنید. اگر هر نوع التهاب یا مشکلی مشاهده کردید، باید به دندان‌پزشک خود اطلاع دهید.

به طور کلی، توجه به بهداشت دهانی منظم و مراجعات دندان‌پزشکی منظم می‌تواند به جلوگیری از ژنژیویت بارداری و حفظ سلامت دهان و لثه‌ها در دوران بارداری کمک کند. همچنین، در صورت نیاز، دندان‌پزشک شما ممکن است به شما راهنمایی‌های خاصی برای درمان ژنژیویت بارداری ارائه دهد.

انواع ژنژیویت

ژنژیویت یک التهاب در لثه‌ها است که می‌تواند در انواع مختلفی رخ دهد. این بیماری‌ها بر اساس شدت و عوامل مختلف دسته‌بندی می‌شوند. در ادامه، انواع ژنژیویت را برای شما معرفی می‌کنم:

  1. ژنژیویت تجمعی (Chronic Gingivitis):
    • این نوع ژنژیویت بیشتر به دلیل تراکم پلاک دندانی در لثه‌ها و دندان‌ها رخ می‌دهد.
    • علائم معمول شامل قرمزی، تورم، خونریزی لثه‌ها و گاهی درد لثه‌ها می‌باشد.
    • ژنژیویت تجمعی معمولاً شدید نیست و می‌تواند با بهداشت دهانی منظم و تمیز کردن دندان‌ها و لثه‌ها بهبود یابد.
  2. ژنژیویت خودتراکم (Self-Limiting Gingivitis):
    • این نوع ژنژیویت به دنبال تغییرات هورمونی یا تغییرات در محیط دهانی مانند داروها و مواد شیمیایی می‌باشد.
    • علائم این نوع ژنژیویت ممکن است خود به خود بهبود یابد و در صورت ادامه عوامل تحریک‌کننده، ممکن است دوباره شروع شود.
  3. ژنژیویت عفونی (Acute Gingivitis):
    • این نوع ژنژیویت معمولاً به دلیل عفونت‌های باکتریایی ناشی از پلاک دندانی یا آسیب مکانیکی در دهان رخ می‌دهد.
    • علائم شدید‌تری از جمله تورم شدید، درد لثه‌ها، و حتی تشکیل آبسه ممکن است دیده شود.
    • درمان این نوع ژنژیویت معمولاً شامل کشت باکتری و مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها می‌شود.
  4. ژنژیویت تاجی (Marginal Gingivitis):
    • این نوع ژنژیویت به طور اصلی در اطراف لثه‌ها و دندان‌ها رخ می‌دهد.
    • علائم اصلی شامل خونریزی لثه‌ها، قرمزی، و تورم ممکن است باشد.
    • این نوع ژنژیویت معمولاً به دلیل تجمع پلاک دندانی ناشی از نادرستی در مراقبت دهانی ایجاد می‌شود.

تشخیص و درمان ژنژیویت به عهده دندان‌پزشکان می‌باشد. اگر علائمی مانند خونریزی لثه، تورم، یا درد در دهان خود مشاهده می‌کنید، بهتر است به دندان‌پزشک مراجعه کنید تا تشخیص دقیقی از نوع ژنژیویتی که دارید، گرفته شود و درمان مناسبی انجام شود. همچنین، مراقبت دهانی منظم و بهداشت دهانی صحیح می‌تواند از ایجاد این نوع التهاب‌ها جلوگیری کند.

مقالات مرتبط
پاسخ دهید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.قسمتهای مورد نیاز علامت گذاری شده اند *