اگر قرار باشد برای یک دندان آسیاب که قرار است سالها تحت فشار جویدن باشد روکش انتخاب کنیم، زیرکونیا بهتر است یا PFM؟
پاسخ به این سؤال فقط انتخاب بین دو نام نیست. نوع زیرکونیا، میزان فضای موجود، شرایط اکلوزن، فشارهای جویدن، براکسیسم، موقعیت دندان و نحوه طراحی و ساخت روکش همگی میتوانند روی انتخاب نهایی تأثیر بگذارند.
به همین دلیل، نمیتوان گفت زیرکونیا برای همه بیماران بهتر از PFM است یا برعکس. برای یک کیس خلفی، باید شرایط همان دندان و نیازهای درمانی بیمار بررسی شود.
در این مقاله از لابراتوار پروتزهای دندانی اسپید، تفاوت روکش زیرکونیا و PFM را با تمرکز بر دندانهای خلفی، دندانهای تحت فشار و کیسهای دارای براکسیسم بررسی میکنیم تا هم بیمار و هم دندانپزشک بتوانند تصویر دقیقتری از انتخاب متریال داشته باشند.
خلاصه تفاوت روکش زیرکونیا و PFM
اگر بخواهیم خیلی کوتاه پاسخ دهیم:
- زیرکونیای یکپارچه (Monolithic Zirconia) برای بسیاری از روکشهای خلفی، بهخصوص زمانی که مقاومت مکانیکی و کاهش ریسک پریدگی لایه ونیر اهمیت دارد، گزینه بسیار مناسبی است.
- PFM یا پرسلن متصل به فلز نیز یک سیستم ترمیمی باسابقه و قابل اتکاست که همچنان در بسیاری از کیسها کاربرد دارد.
- زیرکونیا یک متریال واحد با عملکرد یکسان نیست و انواع مختلف آن از نظر شفافیت، استحکام و کاربرد با یکدیگر تفاوت دارند.
- در PFM، علاوه بر زیرساخت فلزی، لایه پرسلن نیز در عملکرد نهایی نقش دارد.
- در بیماران دارای براکسیسم یا فشار اکلوزالی بالا، انتخاب متریال بهتنهایی کافی نیست و طراحی ترمیم و کنترل اکلوزن اهمیت زیادی دارد.
بنابراین پاسخ حرفهای به سؤال «زیرکونیا بهتر است یا PFM؟» این است:
بهترین گزینه، متریالی است که با شرایط بیومکانیکی، فضای موجود، اکلوزن و نیاز زیبایی همان کیس هماهنگ باشد.
اگر بیمار هستید، این نکته را بدانید
اگر دندان عقب شما قرار است روکش شود، لازم نیست خودتان بین زیرکونیا و PFM تصمیم بگیرید.
دندانپزشک باید شرایط دندان، میزان تراش، فضای موجود، نحوه تماس دندانها، وضعیت دندان مقابل و میزان فشار جویدن را بررسی کند.
اگر دندانقروچه یا فشردن دندانها دارید، حتماً آن را به دندانپزشک اطلاع دهید؛ چون براکسیسم میتواند روی انتخاب و طراحی ترمیم تأثیر بگذارد.
پس صرفاً گرانتر بودن یا جدیدتر بودن یک متریال، به معنی مناسبتر بودن آن برای همه افراد نیست.
برای مشاهده انواع روکش دندان کلیک کنید.
روکش زیرکونیا چیست؟
زیرکونیا نوعی سرامیک مهندسیشده بر پایه دیاکسید زیرکونیوم است که در ساخت روکشها و سایر ترمیمهای دندانی استفاده میشود.
اما نکتهای که در مقایسه زیرکونیا و PFM نباید فراموش شود این است که همه روکشهای زیرکونیا شبیه هم نیستند.
از نظر ساختار، میتوان با زیرکونیا ترمیمهای مختلفی ساخت؛ از جمله:
- زیرکونیای یکپارچه یا Monolithic
- زیرکونیا با لایه سرامیکی
- زیرکونیاهای با میزان شفافیت متفاوت
این تفاوتها بهخصوص در انتخاب روکش برای دندانهای خلفی اهمیت دارند.
PFM چیست؟
PFM مخفف Porcelain-Fused-to-Metal است و به روکشهایی گفته میشود که یک زیرساخت فلزی دارند و روی آن لایهای از پرسلن قرار گرفته است.
ساختار کلی PFM را میتوان به شکل زیر در نظر گرفت:
زیرساخت فلزی + لایه پرسلن + فرم نهایی روکش
فلز نقش زیرساخت و پشتیبانی را دارد و پرسلن برای ایجاد فرم و ظاهر دندان روی آن قرار میگیرد.
PFM سالهاست در درمانهای پروتزی مورد استفاده قرار میگیرد و سابقه بالینی طولانی آن یکی از دلایلی است که هنوز در بسیاری از درمانها مورد استفاده قرار میگیرد.
بنابراین قدیمیتر بودن PFM به این معنی نیست که این سیستم دیگر قابل استفاده نیست.
مقایسه زیرکونیا و PFM به زبان ساده
| ویژگی | زیرکونیای یکپارچه | PFM |
|---|---|---|
| ساختار اصلی | زیرکونیا | فلز + پرسلن |
| وجود فلز | ندارد | دارد |
| کاربرد در دندانهای خلفی | بسیار مناسب در بسیاری از کیسها | مناسب در بسیاری از کیسها |
| مقاومت مکانیکی | بالا، بسته به نوع و طراحی | بالا، بسته به طراحی |
| لایه ونیر پرسلن | در نوع یکپارچه وجود ندارد | دارد |
| احتمال پریدگی ونیر | در نوع یکپارچه کمتر است | ممکن است رخ دهد |
| زیبایی | وابسته به نوع زیرکونیا و طراحی | مناسب، با محدودیتهایی نسبت به برخی سیستمهای تمامسرامیک |
| سابقه بالینی | گسترده | بسیار طولانی |
| مناسب برای کیسهای تحت فشار | میتواند گزینه مناسبی باشد | میتواند گزینه مناسبی باشد |
| انتخاب نهایی | وابسته به شرایط کیس | وابسته به شرایط کیس |
برای دندانهای خلفی زیرکونیا بهتر است یا PFM؟
دندانهای خلفی به دلیل نقش اصلی در جویدن، معمولاً در معرض نیروهای قابلتوجه اکلوزالی قرار دارند.
به همین دلیل هنگام انتخاب روکش برای مولر یا پرمولر، مقاومت مکانیکی اهمیت زیادی پیدا میکند.
در بسیاری از این کیسها، زیرکونیای یکپارچه میتواند گزینه مناسبی باشد؛ بهخصوص زمانی که کاهش وابستگی به یک لایه ونیر سرامیکی اهمیت داشته باشد.
اما این به معنی کنار گذاشتن PFM نیست.
PFM نیز در بسیاری از ترمیمهای خلفی عملکرد مناسبی دارد و سابقه بالینی طولانی آن باعث شده همچنان یکی از گزینههای قابل بررسی باشد.
در واقع، برای دندانهای عقب بهتر است سؤال را اینطور مطرح کنیم:
شرایط این کیس با کدام سیستم ترمیمی سازگارتر است؟
چرا زیرکونیای یکپارچه برای بعضی کیسهای خلفی انتخاب مناسبی است؟
در روکشهای زیرکونیای یکپارچه، ساختار اصلی ترمیم از زیرکونیا تشکیل میشود و برخلاف ترمیمهای لایهگذاریشده، یک لایه ونیر پرسلنی ضخیم روی هسته وجود ندارد.
این ویژگی میتواند در کیسهایی که مقاومت مکانیکی و کاهش احتمال chipping لایه ونیر اهمیت دارد، یک مزیت محسوب شود.
به همین دلیل، Monolithic Zirconia در بسیاری از ترمیمهای خلفی مورد توجه قرار گرفته است.
البته نباید از این موضوع نتیجه گرفت که هر روکش زیرکونیا برای هر کیس خلفی بهترین انتخاب است.
نوع زیرکونیا، طراحی ترمیم، ضخامت، اکلوزن و شرایط بیمار همچنان اهمیت دارند.
کیس تحت فشار یعنی چه؟
وقتی درباره یک دندان «تحت فشار» صحبت میکنیم، منظور فقط دندان آسیاب نیست.
فشارهای اکلوزالی میتوانند به عوامل مختلفی مربوط باشند، از جمله:
- جویدن شدید
- فشردن دندانها
- دندانقروچه یا براکسیسم
- تماسهای اکلوزالی نامناسب
- شرایط دندان مقابل
- نوع ترمیم
- موقعیت دندان در قوس
به همین دلیل، یک دندان مولر معمولی با یک مولر در بیمار مبتلا به براکسیسم الزاماً کیس مشابهی نیست.
زیرکونیا یا PFM برای بیمار دارای براکسیسم؟
در بیماران دارای براکسیسم یا کلنچینگ، انتخاب روکش باید با دقت بیشتری انجام شود.
در این شرایط، فقط پرسیدن «زیرکونیا قویتر است یا PFM؟» کافی نیست.
باید موارد زیر نیز بررسی شوند:
فضای موجود
فضای کافی برای ایجاد ضخامت مناسب ترمیم اهمیت دارد.
طراحی اکلوزال
تماسهای اکلوزالی نامناسب یا نیروهای متمرکز میتوانند برای ترمیم مشکلساز باشند.
دندان مقابل
نوع و وضعیت دندان مقابل نیز باید در طراحی و تنظیم نهایی در نظر گرفته شود.
نوع زیرکونیا
زیرکونیا یک گروه از مواد است و ویژگیهای انواع مختلف آن میتواند متفاوت باشد.
طراحی لابراتواری
هندسه ترمیم و رعایت اصول طراحی، بخش مهمی از عملکرد نهایی است.
بنابراین در بیمار براکسیست، انتخاب متریال باید بخشی از یک تصمیم درمانی کامل باشد، نه تمام تصمیم.
یک مثال واقعی: روکش مولر برای بیمار با فشار اکلوزالی بالا
فرض کنید یک بیمار برای دندان آسیای اول پایین نیاز به روکش دارد و همزمان سابقه دندانقروچه نیز دارد.
در چنین شرایطی، انتخاب روکش نباید فقط با جمله «زیرکونیا قویتر است» انجام شود.
ابتدا باید شرایط کیس بررسی شود:
فضا ← تراش ← اکلوزن ← دندان مقابل ← براکسیسم ← طراحی ← نوع متریال
اگر شرایط کیس با آن سازگار باشد، زیرکونیای یکپارچه میتواند یکی از گزینههای مناسب برای بررسی باشد.
اما اگر PFM با شرایط کیس سازگاری بیشتری داشته باشد، استفاده از PFM نیز میتواند انتخاب منطقی باشد.
نکته لابراتواری اسپید
در کیسهای تحت فشار، انتخاب متریال باید همزمان با طراحی ترمیم و بررسی اکلوزن انجام شود. صرف انتخاب یک ماده مقاوم، جایگزین طراحی صحیح کیس نیست.
PFM چه زمانی هنوز انتخاب خوبی است؟
PFM برخلاف تصور بعضی افراد، یک سیستم «منسوخشده» نیست.
این نوع روکش سابقه بالینی بسیار طولانی دارد و در بسیاری از درمانهای ثابت همچنان استفاده میشود.
PFM میتواند در شرایطی که طراحی آن با نیازهای کیس هماهنگ باشد، گزینه قابل اتکایی باشد.
از طرف دیگر، در PFM باید توجه داشت که ساختار ترمیم شامل فلز و پرسلن است و پریدگی یا شکست لایه سرامیکی یکی از عوارضی است که در ترمیمهای ونیرشده میتواند رخ دهد.
بنابراین هنگام مقایسه PFM با زیرکونیای یکپارچه، نباید فقط مقاومت هسته دو ماده را با یکدیگر مقایسه کرد؛ ساختار کامل ترمیم اهمیت دارد.
در صورتی که احساس میکنید روکش شما نیاز به تعویض دارد، این مقاله را بخوانید:
آیا زیرکونیا از PFM قویتر است؟
این سؤال پاسخ یکخطی ندارد.
زیرکونیا و PFM فقط دو «ماده» نیستند؛ بلکه دو سیستم ترمیمی با ساختار متفاوت هستند.
مقاومت نهایی یک ترمیم به عوامل مختلفی وابسته است:
- نوع متریال
- طراحی ترمیم
- ضخامت
- شکل و هندسه ترمیم
- نوع بارگذاری
- کیفیت ساخت
- شرایط اکلوزالی
- وضعیت دندان پایه
به همین دلیل، مقایسه یک عدد آزمایشگاهی مربوط به مقاومت خمشی، بهتنهایی نمیتواند پیشبینی کند که کدام روکش در تمام شرایط بالینی عملکرد بهتری خواهد داشت.
پس بهتر است به جای «قویترین روکش»، درباره «مناسبترین روکش برای این کیس» صحبت کنیم.
تفاوت زیرکونیا و PFM از نظر زیبایی
یکی از تفاوتهای مهم این دو سیستم، ساختار آنهاست.
PFM دارای زیرساخت فلزی است. این ساختار میتواند در بعضی شرایط روی عبور نور و ظاهر ناحیه سرویکال تأثیر بگذارد.
زیرکونیا فاقد زیرساخت فلزی است و بعضی انواع جدیدتر آن میتوانند از نظر زیبایی و انتقال نور نتایج بسیار خوبی ایجاد کنند.
اما باز هم نباید گفت:
«هر زیرکونیایی از هر PFM زیباتر است.»
زیبایی نهایی به عواملی مانند:
- نوع زیرکونیا
- ضخامت
- طراحی
- رنگگذاری
- فرم دندان
- شرایط دندان مجاور
- تکنیک ساخت
وابسته است.
برای همین انتخاب روکش در دندانهای قابل مشاهده با انتخاب روکش برای یک مولر کاملاً مشابه نیست.
برای مولر زیرکونیا بهتر است یا PFM؟
برای یک مولر، هر دو گزینه میتوانند در شرایط مناسب استفاده شوند.
با این حال، زیرکونیای یکپارچه در بسیاری از کیسهای مولر، بهخصوص زمانی که مقاومت مکانیکی و کاهش ریسک پریدگی ونیر اهمیت دارد، گزینه جذابی است.
در مقابل، PFM نیز به دلیل سابقه بالینی طولانی همچنان میتواند انتخاب مناسبی باشد.
بنابراین موقعیت «مولر» بهتنهایی برای انتخاب متریال کافی نیست.
برای پرمولر زیرکونیا بهتر است یا PFM؟
پرمولرها یک تفاوت مهم با مولرها دارند: در بسیاری از افراد، بخشی از آنها هنگام لبخند دیده میشود.
بنابراین در این دندانها ممکن است علاوه بر مقاومت، زیبایی نیز وزن بیشتری در تصمیمگیری داشته باشد.
در چنین شرایطی، دندانپزشک میتواند با توجه به موقعیت دندان، فضای موجود، نیاز زیبایی و وضعیت اکلوزن بین سیستمهای مختلف تصمیم بگیرد.
در نتیجه ممکن است برای یک پرمولر، اولویتهای انتخاب با یک مولر کاملاً متفاوت باشد.
زیرکونیای یکپارچه بهتر است یا زیرکونیای لایهگذاریشده؟
این دو را نباید یکی دانست.
زیرکونیای یکپارچه
در Monolithic Zirconia، بدنه اصلی ترمیم از زیرکونیا ساخته میشود و لایه ونیر سرامیکی روی سطح آن نقش اصلی را ندارد.
این ساختار میتواند برای بسیاری از کیسهای خلفی و شرایطی که مقاومت مکانیکی اهمیت زیادی دارد، جذاب باشد.
زیرکونیای لایهگذاریشده
در این روش، زیرکونیا نقش زیرساخت را دارد و روی آن سرامیک ونیر قرار میگیرد.
این طراحی میتواند امکانات بیشتری برای کنترل زیبایی و فرم ظاهری ایجاد کند، اما در عین حال باید احتمال chipping یا شکست لایه ونیر را نیز در نظر گرفت.
بنابراین وقتی یک دندانپزشک درباره «روکش زیرکونیا» صحبت میکند، بهتر است مشخص باشد که منظور چه نوع طراحی و چه نوع زیرکونیایی است.
چرا ممکن است روکش زیرکونیا هم دچار شکست شود؟
زیرکونیا متریال مقاومی است، اما هیچ روکش دندانی شکستناپذیر نیست.
شکست یا عارضه میتواند تحت تأثیر عواملی مانند موارد زیر باشد:
- طراحی نامناسب
- ضخامت ناکافی
- فشارهای شدید اکلوزالی
- براکسیسم
- تماس نامناسب دندانها
- شرایط نامناسب دندان پایه
- طراحی نامناسب ترمیم
- مشکلات مربوط به ساخت یا فیت
به همین دلیل، عبارتهایی مانند «روکش زیرکونیا هرگز نمیشکند» از نظر علمی قابل دفاع نیستند.
چرا ممکن است پرسلن PFM بپرد؟
در PFM، پرسلن روی زیرساخت فلزی قرار دارد.
اگر لایه سرامیکی دچار شکست یا chipping شود، ممکن است بخشی از ظاهر یا عملکرد ترمیم تحت تأثیر قرار گیرد.
عوامل مختلفی میتوانند در این مشکل نقش داشته باشند و بررسی آن نیازمند توجه به طراحی، اکلوزن، ساختار ترمیم و شرایط بیمار است.
اگر میخواهید دقیقتر بدانید چرا این اتفاق رخ میدهد، مقاله اختصاصی علت پریدگی پرسلن روکش PFM را نیز در اسپید بخوانید.
طول عمر زیرکونیا بیشتر است یا PFM؟
نمیتوان برای همه روکشهای زیرکونیا و PFM یک عدد ثابت بهعنوان طول عمر تعیین کرد.
دو روکش با یک جنس میتوانند در دو بیمار مختلف عملکرد متفاوتی داشته باشند.
عوامل مهمی مانند:
- بهداشت دهان
- پوسیدگی اطراف روکش
- سلامت لثه
- براکسیسم
- اکلوزن
- وضعیت دندان پایه
- طراحی روکش
- کیفیت ساخت
- سمانکردن
- مراقبتهای بعد از روکش دندان
میتوانند روی دوام ترمیم اثر بگذارند.
بنابراین به جای وعده یک «عمر قطعی»، بهتر است شرایطی را بررسی کنیم که میتوانند به افزایش طول عمر روکش کمک کنند.
پیشنهاد مطالعه:
برای دندانهای عقب کدام روکش بهتر است؟
اگر هدف، انتخاب روکش برای دندانهای خلفی باشد، باید چند عامل را همزمان در نظر گرفت.
اگر مقاومت مکانیکی اولویت اصلی باشد
در بسیاری از کیسها، زیرکونیای یکپارچه میتواند گزینه مناسبی باشد.
اگر سابقه بالینی طولانی اهمیت داشته باشد
PFM همچنان یک گزینه معتبر و شناختهشده است.
اگر زیبایی اهمیت بیشتری داشته باشد
باید نوع زیرکونیا یا سایر سیستمهای سرامیکی متناسب با موقعیت دندان بررسی شود.
اگر بیمار براکسیسم داشته باشد
اکلوژن، طراحی و شرایط بیمار باید جدیتر بررسی شوند و انتخاب متریال بهتنهایی کافی نیست.
اگر دندانپزشک هستید، این اطلاعات را همراه کیس ارسال کنید
برای اینکه انتخاب و طراحی ترمیم با شرایط کیس هماهنگتر باشد، مشخص کردن اطلاعات زیر برای لابراتوار مفید است:
- موقعیت دندان
- نوع ترمیم
- فضای اکلوزالی
- وضعیت دندان مقابل
- وجود یا عدم وجود براکسیسم و کلنچینگ
- نیاز زیبایی کیس
- متریال موردنظر
- نوع طراحی مورد انتظار
- اطلاعات مربوط به اکلوزن در صورت نیاز
هرچه اطلاعات کیس دقیقتر باشد، ارتباط بین مطب و لابراتوار نیز دقیقتر خواهد بود.
تفاوت لمینت دندان و روکش دندان کلیک کنید.
نگاه لابراتواری اسپید به انتخاب روکش
در لابراتوار پروتزهای دندانی اسپید، انتخاب روکش صرفاً بر اساس نام متریال انجام نمیشود.
زیرکونیا، PFM یا هر سیستم ترمیمی دیگر زمانی میتواند نتیجه مناسبی ایجاد کند که با شرایط واقعی کیس هماهنگ باشد.
به همین دلیل، در کیسهای خلفی و تحت فشار باید علاوه بر متریال به طراحی، فضای موجود، اکلوزن، نوع ترمیم و شرایط بیمار توجه شود.
هدف، انتخاب «قویترین روکش روی کاغذ» نیست؛ هدف ساخت ترمیمی است که برای شرایط همان کیس طراحی شده باشد.
جمعبندی: زیرکونیا یا PFM؛ کدام را انتخاب کنیم؟
اگر بخواهیم تمام بحث را در چند جمله خلاصه کنیم:
زیرکونیا و PFM هر دو میتوانند در ترمیم دندانهای خلفی کاربرد داشته باشند.
برای بسیاری از کیسهای خلفی، بهخصوص زمانی که مقاومت مکانیکی، فضای موجود و کاهش وابستگی به لایه ونیر اهمیت دارد، زیرکونیای یکپارچه میتواند انتخاب بسیار مناسبی باشد.
از طرف دیگر، PFM به دلیل سابقه بالینی طولانی همچنان یک گزینه قابل اتکا در بسیاری از درمانهای پروتزی است.
بنابراین پاسخ درست به سؤال «روکش زیرکونیا یا PFM؟» این نیست که یکی را برای همه بیماران بهترین بدانیم.
انتخاب صحیح باید بر اساس شرایط دندان، موقعیت آن، فضای موجود، اکلوزن، براکسیسم، نیاز زیبایی و طراحی ترمیم انجام شود.
اگر این عوامل درست بررسی شوند، هم زیرکونیا و هم PFM میتوانند در کیس مناسب عملکرد مطلوبی داشته باشند.
روکش زیرکونیا و تفاوت روکش زیرکونیا و روکش چینی کلیک کنید.
ساخت روکش دندان در لابراتوار اسپید
انتخاب متریال روکش باید با شرایط واقعی کیس هماهنگ باشد. لابراتوار پروتزهای دندانی اسپید با مدیریت جناب آقای میرعبداله یکی ازبهترین دندانساز های تهران با تمرکز بر ساخت ترمیمهای پروتزی و همکاری با دندانپزشکان، امکان ساخت روکشهای مختلف از جمله زیرکونیا و PFM را فراهم میکند.
برای ارسال کیس یا هماهنگی ساخت پروتز، میتوانید با لابراتوار اسپید در ارتباط باشید.
مشاهده راه های ارتباطی با اسپید
سوالات متداول
روکش زیرکونیا برای دندانهای عقب بهتر است یا PFM؟
هر دو میتوانند گزینههای مناسبی باشند. در بسیاری از کیسهای خلفی، زیرکونیای یکپارچه به دلیل ساختار بدون لایه ونیر و ویژگیهای مکانیکی مناسب، گزینه جذابی است؛ اما PFM نیز سابقه بالینی طولانی دارد و انتخاب نهایی باید بر اساس شرایط کیس انجام شود.
برای دندان آسیاب زیرکونیا مناسب است؟
بله. زیرکونیا، بهخصوص نوع یکپارچه، در بسیاری از کیسهای دندان آسیاب استفاده میشود. با این حال، فضای موجود، اکلوزن، نوع زیرکونیا و شرایط بیمار باید بررسی شود.
برای دندان قروچه زیرکونیا بهتر است یا PFM؟
در بیمار دارای براکسیسم نمیتوان فقط بر اساس جنس روکش تصمیم گرفت. طراحی ترمیم، اکلوزن، فضای موجود و شرایط دندان نیز اهمیت دارند. زیرکونیای یکپارچه میتواند در برخی از این کیسها گزینه مناسبی باشد.
آیا PFM هنوز برای دندانهای عقب استفاده میشود؟
بله. PFM همچنان یک سیستم ترمیمی شناختهشده با سابقه بالینی طولانی است و در کیسهای مناسب میتواند عملکرد خوبی داشته باشد.
آیا زیرکونیا همیشه از PFM بهتر است؟
خیر. هیچکدام را نمیتوان برای تمام بیماران بهترین گزینه دانست. نوع ترمیم، شرایط دندان، اکلوزن، نیاز زیبایی و طراحی در انتخاب نهایی مؤثر هستند.
آیا زیرکونیا میشکند؟
بله. مانند هر ماده ترمیمی دیگری، زیرکونیا نیز میتواند تحت شرایط نامناسب دچار شکست یا عارضه شود. طراحی صحیح، ضخامت مناسب و کنترل نیروهای اکلوزالی اهمیت دارند.
آیا پرسلن روکش PFM ممکن است بپرد؟
بله. پریدگی یا شکست لایه سرامیکی یکی از عوارض احتمالی ترمیمهای ونیرشده است. علت آن میتواند به عوامل مختلفی مانند طراحی، اکلوزن و شرایط ترمیم مربوط باشد.
برای مولر زیرکونیا انتخاب بهتری است؟
در بسیاری از کیسهای مولر، زیرکونیای یکپارچه میتواند گزینه بسیار مناسبی باشد، اما نمیتوان بدون بررسی شرایط دندان و اکلوزن آن را برای همه افراد بهترین انتخاب دانست.
